محصولات

بیماری ماهیان آب شور و درمان-بخش دوم

بیماری ماهیان آب شور و درمان-بخش دوم

در این مقاله، برخی از تازه ترین روشهای درمانی ماهیان آب شور را مورد بحث قرار خواهیم داد که تجربی بدست آمده اند. لازم به ذکر است که در حین ارزیابی میزان اثربخشی روش های درمانی موجود در زیر، چرخه ی زندگی انگل ها را به یاد داشته باشید.



ایمنی و مصونیت طبیعی:

ماهی ها این قابلیت را دارند که در برابر بیماری ایک دریایی که بیش از ۶ ماه نیز طول میکشد، از خود ایمنی و مقاومت نشان دهند. این نوع ایمنی میزان اثربخشی گزینه های درمانی را به دشواری بررسی میکند. چگونه اکواریومیستها میتوانند از این مسئله اطمینان یابند که چه مقدار و چه نوع ماده غذایی که به ماهیها داده می شود موجب درمان آنها میشود؟ پاسخ بسیار ساده است. آنان قادر نیستند که با توجه به اینگونه عوامل تخمین بزنند. از آنجایی که پژوهشهای علمی و کنترل شده ای وجود دارد که ترجیحا به دفعات اندکی تکرار می شوند، ما نمیتوانیم از صحت درمانهای هوموپاتی و یا نحوه عملکرد صخره های مرجانی به درستی اطمینان یابیم.

همچنین، بخش اندکی از این مصونیت و ایمنی پایه و اساس گفته های برخی از اکواریومیست هایی است که معتقدند که اگر ماهی دچار بیماری شد باید کیفیت اولیه آب را حفظ کنند، رژیم غذایی آنان را کنترل نمایند و به سیستم ایمنی ماهی ها این امکان را دهند که به فعالیت خویش بپردازند. گرچه تحقق این فعالیتها امکان پذیراست، ایمنی و مصونیت طبیعی عاری از خطا و اشتباه نیست و ممکن است اشتباهاتی در آن رخ دهد.
درپژوهشهای صورت گرفته در فوق، ایمنی طبیعی از ماهیان، کاملا حفاظت نمیکند. امکان دارد که ایمنی، ماهیان را از آلودگی های عفونی و ناگهانی حفظ کند در حالیکه به شمار اندکی از انگل ها این اجازه را دهد که باقی بمانند و به طور پنهانی تولید شوند.

و این جا نقطه ای است که بحث و گفتگو در رابطه با بیماری ایک و علت رویارویی اکواریومیستها با اینگونه عوامل بیماری زا نمایان میگردد و در برخی موارد این امکان وجود دارد که درمان ناقص باقی بماند و یا به صورت غلط به کار گرفته شود و یا به دلایل دیگری موثر واقع نشود، اما با این نوع ایمنی میتوان تاحدودی به ریشه کن کردن عفونتها کمک کرد. در اینگونه مواقع، ایمنی طبیعی، عفونتهای انگلی اندکی را مورد بررسی قرار می دهد اما آنها را کاملا ریشه کن نمیکند، به بقای انها ادامه می دهد اما ممکن است در تشخیص آنها از هم نیز دچار اشتباه شود و یا علاقه مندان همه را به عنوان یک سرگرمی به یک باره از دست بدهند.

انگل ها این قابلیت را دارند که با حمله به بافتهای آبشش ماهیان، از طریق چرخه زندگی خویش به پیشروی و رشد بپردازند و یا ممکن است میزان انگل ها به حدی کم باشد و ظاهر آنها به حدی نامعقول باشد که اکواریومیستها عوامل عفونی را نیابند و یا لکه های سفید اتفاقی را به لکه های ماسه و یا حباب های هوایی نسبت دهند زیرا از جهات دیگر ماهی ها به طور نرمال و طبیعی عمل میکنند.

و این مسئله تا زمانی ادامه خواهد داشت که حوادث ناگواری رخ دهد و یا مصونیت ها ازبین روند و دگرگونی های موجود در الودگی ها، منجر به آلودگی های عظیم تری شوند. قصد من این است که ذهنیت روشنی از این مسئله داشته باشم. باورندارم که بیماری ایک در این نوع سیستم های ایمنی وجود داشته باشد. با استفاده از روش قرنطینه سازی میتوان به یک اکواریوم عاری از بیماری ایک دست یافت. معتقدم که علاقه مندانی هستند که از درمان سواستفاده میکنند و از گزینه های درمانی ناکارامد استفاده میکنند درست مانند اشخاصی که هرگز کاملا بر عفونتهای انگلی غلبه نمیکنند. مشکلات مداوم دراین دوره چندماهه و اعلان آن دسته از تجارب، به اندازه کافی مناسب به نظر میرسند که به این افسانه دامن بزنند.

با کمک گرفتن از درمان های اثربخش ، بیماری ایک را کاملا میتوان از سیستم الوده ریشه کن کرد ودرصورتی که ماهیان الوده را درجای مناسبی قرنطینه کنند میتوان حتی این بیماری را از سیستم حذف کرد. بسیاری از علاقه مندانی که به ماهیان این امکان را میدهند که مواد آلاینده را از خود دفع کنند، امیدوارند که این روش به درستی عمل کند زیرا آنان امکان حذف تمامی ماهیانی را پیدا خواهند کرد و به اکواریومیست ها این امکان را می دهند که به صورت بایر(بدون وجود هیچ گونه ماهی میزبان) و بدون مزاحم به کار خود ادامه دهند. درصورتیکه شما به ایمنی طبیعی به عنوان یک گزینه درمانی نگاه میکنید، سوالات ساده زیر را ازخود بپرسید:


  • اندازه مخزن (تانک) چقدر است؟
  • به دام داختن ماهی ها، جداکردن انها از محل زندگیشان و انتقال انان به تانک مجزای قرنطینه چقدر دشوار است؟
  • جایگزین کردن ماهی ها بدلیل خسارات فاجعه آمیز چه میزان هزینه براست؟
  • مسئولیت پذیری اخلاقی شما در قبال حیوانات خانگی که خریداری می کنید، چقدر است؟
  • و در نهایت، اگر جانور جدیدی تابحال در قرنطینه نبوده و به ماهیان شمااضافه شود، چه اقداماتی انجام میدهید؟

  • در این مقاله، پاسخ به تمامی سوالات غیرممکن است اما بیکار بودن و کاری انجام ندادن هم کاری بی فایده خواهد بود. امیدوارم که با بکارگیری از روشهای درمانی پویش گرایانه که تاثیرات مخرب اندکی نیز دارند، این نوع ایمنی طبیعی و ذاتی موثرواقع شود. روشهای درمانی نامبرده شامل پاک کننده های زیستی، غذاهای شفابخش ، اشعه فرابنفش، اوزون و استفاده از عصاره سیرمی باشد.گرچه من هنوز هم معتقدم که با کمک این روشها که تیری درتاریکی محسوب میشود، نمیتوان به نتایج بسیار موثری دست یافت. به نظر من، اگر شما بر روی ماهی های قرنطینه شده شرط بندی نکنید و تانک را آلوده کنید، بهتر است که بسوزید و بسازید، ماهیان را به آکواریوم های قرنطینه منتقل کنید، تانک را نگه دارید و از روشهای درمانی اثبات شده، استفاده کنید.



    گزینه  درمانی شماره ۶: حمام اب شیرین

    حمام اب شیرین موثرترین روش درمانی برای مبارزه با گروهی از انگلها به حساب می اید.گرچه هنوز هم در رابطه با کاربرد استعمال انان برای مقابله با بیماری ایک، سوالات بسیار زیادی مطرح شده است. این مطالب را دراین بخش مطرح کردم چون هنوز هم قصد استفاده از انها را دارم ومعتقدم که حداقل انها اثرات اندکی بر بیماری ایک خواهند داشت و با بیماری های amyloodinium، کرمهای tubellarian(ایک سیاه)، flakesو uronemaها مقابله میکنند.

    به این دلایل، هنوز هم حمام اب شیرین با دریافت ماهی ها بخشی ازروند درمانی استاندارد من به حساب می ایند. به دلایلی دیگرنیز، بسیاری از علاقه مندان نسبت به حمام کردن ماهیانشان بی میل اند و احساس نگرانی زیادی میکنند اما بااین وجود، نگرانی اندکی نسبت به استفاده از داروهای سمی، مواد سمی ومواد سرطان زا از قبیل مس و یا فرمالین از خود نشان میدهند. به نظرمن ماهیانی که از حمام اب شیرین بهره نمیبرند، عمرزیادی نخواهند کرد.

    من بارها هزاران ماهی را به این روش درمان کرده ام وتابحال حتی یک ماهی هم جان خود را از دست نداده است. من این مسئله را با ماهیانی به تصویر میکشم که یا ممکن است درسطلهای حمام بمیرند و یا درطول درمان، دراب شیرین جان خود را ازدست دهند .
    اگر ماهی پس از یک یا دو روز بعد بمیرد، میتوانید گمان کنید که این مرگ ناگهانی علتش حمام بوده ویاممکن است که بیماری بسیار طول بکشد وماهیان با زجر بسیاری جان سالم به دربرند.

    برای اماده کردن فضای مناسبی از حمام اب شیرین، از اب لوله کشی بدون کلر و یا اب بدون املاح معدنی (ROوDI) استفاده کنید وتنها برای چند ساعت ان را در معرض هوا قرار دهید تا اکسیژن حل شده به اخرین درجه ممکن خود برسد، سپس با گرم کردن ان ، دمای اب حمام را با دمای اب تانک هماهنگ کنید و سپس با اضافه کردن محلول بافر، PH اب شیرین رانیزبا PH اب شور هماهنگ کنید.

    هوادهی باید از طریق حمام ادامه یابد.هماهنگ ساختن درجه حرارت و PH و به بالاترین درجه رساندن اکسیژن حل شده بسیار لازم وضروری است.
    اکثر افرادی که مشکلات مربوط به حمام اب شیرین را تجربه میکنند، درمحاسبه ی این نوع پارامترهای ویژه دچار خطا میشوند. مدت زمان قرارگیری درحمام از نظر افراد مختلف ، متفاوت است زیرا گونه های مختلف ماهیان دریایی، اب شیرین را در دماهای گوناگونی تحمل میکنند. اساسا، حمام کمتر از ۲ دقیقه بی فایده است.بسیاری از ماهیان به اسانی حمام ۵، ۱۰ و حتی ۱۵ دقیقه ای را تحمل میکنند. کم طاقت ترین ماهی ها شامل راس ماهیان، خروس ماهی ها، بادکنک ماهی ها، drumfish ها، hi_ hat ها، jackknive ها ، فایرفیش ها وبسیاری از ماهیان بدون فلس هستند. همچنین، من سعی میکنم که خروس ماهی ها ، foxface ها و یا سایر ماهیان زهرالود را حمام نکنم زیرا نمیخواهم که با زهر آنها آلوده شوم. یک خروس ماهی قبلا مرا نیش زده است و آن تجربه ای بود که اصلا دلم نمیخواد که دوباره برایم زنده شود.

    لطفا درون هر سطل فقط یک ماهی را حمام کنید .درصورتیکه بخواهید چندین ماهی را به طورهمزمان حمام کنید ، بهتر است که درمقابل یک سطل بزرگ ، چندین سطل اب شیرین تهیه کنید و به طور دائم ابهای استفاده شده را دور بریزید. همچنین، قصد دارم که شما را ازاین مسئله اگاه کنم که برخی از ماهیان غوطه ور دراب ، سم را دفع میکنند.ماهیان بسیاری وجود دارند که سم را با استفاده از مخاط خود دفع میکنند.

    ماندارین ها ، باکس فیش ها وگروپر ۶خط تعدادی از آنها هستند. زمانی که درون اب شیرین قرار میگیرند، به طور طبیعی مخاط بیشتری در اطراف خود پس میدهند.این احتمال وجود دارد که هنگامیکه درون سطل مخصوص حمام محبوس میشوند، این ماهیان خودشان ویا سایر ماهی ها را زهرالود کنند.بنابراین، بسیار مراقب باشید.

    نصیحت من به شما این است که به دقت ماهی هایتان را معاینه کنید. بعضی از ماهی ها به گونه ای شنا میکنند که انگار اتفاقی رخ نداده است.بقیه ی انها مستقیم به کف اکواریوم می روند و انجا استراحت میکنند.علائم تعیین کننده ی این رویداد توسط ماهیانی اشکار میشود که از درون سطل حمام بیرون می پرند واب را از دهان خود خارج می کنند. جایگزین های دیگری برای حمامهای اب شیرین استاندارد وجود دارد که ذکر آنها ضروری است.برخی ازافراد ترجیح می دهند که از اب شیرینی استفاده کنند که دارای مقدار اندکی متیلین بلو در درون ان باشد.

    متیلین بلو ماده ی رنگزایی است که خاصیت ضد میکروبی دارد.این ماده دربرابربیشترعوامل میکروبی از قبیل باکتریها، قارچها، مخمرها و غیره موثر می باشد.

    این ترکیب درست زمانی موثر واقع میشود که بخواهید از شرانگلهای خارجی رهایی یابید ودربرابر الاینده های ثانویه مقاوم شوید.همانطور که دربخش اول این مقاله نیز بیان کردم ، من همیشه ازتعویض روزانه ی اب استفاده میکردم .این پاکسازی روزانه سیستم ایمنی خود ماهیها را تحریک میکند تا با کمک به حفظ کیفیت بهینه ی آب ، با الاینده های ثانویه مبارزه کنند.بنابراین، من نیازی به استفاده از ماده ی متیلین بلو نخواهم داشت اما استفاده از این گزینه گاهی مثمر ثمر است.

    اکنون قصد دارم که یک پاورقی دررابطه با میزان کارایی ویا عدم وابستگی به حمام اب شیرین برعلیه بیماری سفیدک تهیه کنم.میزان تاثیر ویا عدم تاثیر انها تنها ازیک پژوهش نشات میگیرد و آن نیز پژوهشات colorni در سال ۱۹۸۵ است. در این پژوهش، colorni، تروفونت میزبان، شانک سرطلایی و sparusaurataرا حمام آب شیرین میکند. بعد از حمام که بیش از ۱۸ ساعت طول میکشد، تروفونت ها بازهم درجایگاه قبلی قرار میگیرند و این تروفونت ها از ماهی جدا میشوند و مجددا تکثیر میشوند.

    اولین تعبیر من این است که درطی حمام ۱۸ساعته من ازمیزان سطح تحمل گیاهان زینتی رایج ، اطمینان ندارم. ثانیا، شانک سرطلایی در دریا و محیط های شور و حتی شیرین یافت میشود. من نگران این مسئله هستم که مقاومت این ماهی ها نسبت به حمام ۱۸ ساعته به انها این امکان را دهد که با تحمل چنین فشار اسمزی سهوا از عوامل انگلی نیز حفاظت کنند.

    بهتر است که برای جلوگیری از این اتفاقات از حبه های نمکی ویا حتی کیسه های ۵۰گالنی نمک استفاده کنید. من نه پزشک هستم و نه از اسیب شناختی ماهیان سررشته ای دارم، اما این مسئله تنها نکته ای بود که حین خواندن نظر مرا به خود جلب کرد وبنابراین، ان را بیان کردم. درواقع، این مسئله کنجکاوی مرا طوری برانگیخت که اخیرا تصمیم گرفتم که برروی پیشرفت پروتکلی برای ازمون حمام اب شیرین برعلیه بیماری سفیدک درمیان گونه های تزیینی دریایی فعالیت کنم.درادامه پستهای بیشتری برایتان ارسال خواهم کرد.

    با وجود تمام صحبت هایی که دررابطه با حمام اب شیرین کردم، ممکن است که جایگاه من در ذهن شما اندکی مبهم به نظربرسد. به منظور واضح ساختن موضوع، از قاعده استفاده از حمام آب شیرین درحین وارد کردن ماهی ها در آن حمایت خواهم کرد. معتقدم که تمام ماهیانی که در آب حمام غوطه ور می شوند باید پیش از جایگیری در تانک های قرنطینه در معرض این درمان قرار گیرند. این فرآیند با تلاشی در جهت به حداقل رساندن تمامی عفونت های انگلی به خود جامه عمل می پوشاند.

    بااین حال، من حمام آب شیرین را به عنوان یک روش درمانی برعلیه بیماری سفیدک توصیه نمیکنم. به نظر من، فشار اسمزی حمام آب شیرین و شوک مداوم ماهی ها درست زمانیکه سایر روشهای درمانی موثر از قبیل تعویض روزانه آب و کم کردن شوری آب وجود دارد، بسیار نگران کننده است.

    در نهایت، در نظر بگیرید که حمام آب شیرین، تروفونت موجود برروی ماهی را ازبین ببرد، به محض اینکه انها را به آکواریوم آلوده برگردانید، دوباره سعی میکنند که با این عوامل بیماری زا ارتباط یابند. بنابراین، توصیه من به شما این است که از آن استفاده کنید و میزان عفونتهای انگلی را همواره کاهش دهید.



    گزینه درمانی شماره ۷: داروهای دارای کینین

    هیدروکلرید کینین و کلروکین دی فسفات دو راه درمانی در دسترس و شایع هستند.گرچه از میان این ۲ دارو، کلروکین دی فسفات معمولا پاسخگوی درمان بیماری مخملک و amyloodinumمی باشد.  بیشتر منابع حاکی از این هستند که داروهای مشتق شده از کینین دارای نتایج ترکیبی هستند و من نیز با این گزارشات موافقم. من چندین بار در حین درمان ماهی های آکواریومی از برند تجاری داروهای هیدروکلرید کینین ومالاشیت استفاده میکردم. در تمامی نمونه ها، میزان مرگ و میر کاهش یافت و آلودگی های عفونی نیز کمتر شد. به نظر من، با انتقال تمامی ماهیان به تانک قرنطینه مجزا میتوان مرگ و میرکمتری را تجربه کرد.

    میتوانم اینگونه بگویم که داروهای هیدروکلریدکینین و مالاشیت گرین نسبتا داروهای اثربخشی هستند، گرچه من در تانک ریف کاملی آنها را استفاده نکرده ام، از آنها درحضور بی مهرگان (میگوهای گوناگون و خرچنگها)، سنگ زنده و شن زنده (کیتون ها، کوپادها، آمفی پادها، اسفنج ها و ...) استفاده کرده ام که عکس العمل ناسازگاری نداشتند.

    تنها تاثیری که شاهد ان بودم این بود که مرجانهای خورشیدی (sun polyps) به رنگ سبز در آمدند و علت این رویداد استفاده از دارویی با نام مالاشیت گرین بود. گرچه آنها جان سالم به دربردند، به رنگرزی خود ادامه دادند و همانند تمامی hitch hiker های موجود در سنگهای زنده ریز چندین برابر شدند. در این قسمت باید به اندکی ازتوصیه های احتیاطی در حین استفاده از مالاشیت گرین اشاره کنم.

    در ابتدا، باید خاطر نشان کنم که این ماده، ماده ای تنفسی سمی ، tratogenو carcinogen مشکوکی است.به این دلایل، استفاده از آن در غذای ماهیان کشور امریکا ممنوع و غیر قانونی است. گرچه هنوز هم از این ماده در میان ماهیان زینتی استفاده می شود تا تخم های انها را از هر گونه عفونت قارچی حفظ بنمایند. همچنین، مالاشیت گرین بعد از درمانهای مکرر، در بافتها تجمع می یابد. در نهایت، باید ذکر کرد که ماده اصلی مالاشیت گرین از مالاشیتهای معدنی است که حاوی مقادیر بسیار زیادی از مس می باشد. اگرچه ترکیبات اصلی مالاشیت گرین حاوی مس نیست، ممکن است که برخی از آکواریوم داران از مس دران استفاده کنند و بسیاری از بی مهرگان را درمعرض سم قرار دهند.


    گزینه درمانی شماره ۸:داروی نیترومیدازول ۵

    مجموعه ای از فرآورده های دیگری در بازار وجود دارد که به قول معروف داروهای reef-safe، جایگزین و ضدانگل در برابر cryptocaryon irritant ها به حساب می آیند. ترکیب اصلی این دسته، نیترومیدازول ۵ است. من مدت زمان اندکی است که از آن فراورده استفاده میکنم اما تا بحال از آن در تانک ریف استفاده نکرده ام. بنابراین، نمی توانم ادعایی در این رابطه داشته باشم. متوجه این مسئله شده ام که این ماده اثربخشی نسبتا موفقیت آمیزی بر cryptocaryon ها داشته، اگرچه همانطور که تولید کنندگان این دارو اظهار داشته اند برای اینکه این دارو اثربخشی کاملی داشته باشد باید دوبرابر بیشتر از سایر داروها از آن در درمان استفاده کرد. اعتراض اصلی من در رابطه با هزینه بر و زمانبر بودن اثربخشی این دارو برای درمان کامل بیماری ماهیان آب شور است.

    هر شخصی که قصد امتحان کردن یکی از این داروها را دارد باید بر روی چندین صفحه از پژوهشهای آنلاین، پژوهشی انجام دهد و بازخورد نظرات سایر افراد را پیش از خرید بررسی کند. من بر اساس تجربیات شخصی خودم نمیتوانم این نوع داروها را توصیه کنم.

فرم ارسال نظر
  •  

دلفیران ، تحولی در صنعت آکواریوم