محصولات

آشنایی با اسبک های دریایی جنس Hippocampus (بخش اول)

آشنایی با اسبک های دریایی جنس Hippocampus (بخش اول)

آشنایی با اسبک های دریایی جنس Hippocampus



 اسبک های دریایی بجز در تجارت آکواریوم، در صنعت های مختلفی مورد استفاده قرار می گیرند. آنها در بازارهای آسیا برای اهداف دارویی صید شده و به فروش می رسند. بدون شک، ظاهر منحصربفرد و غیر طبیعی اسبک های دریایی، آنها را به دلهای مردم سراسر جهان تحمیل می کند. تقریبا" بیشتر علاقمندانی که در چند سال گذشته در زمینه سرگرمی آکواریوم فعال بوده اند و حداقل به میزان متوسط تجربیات موفقی را کسب کرده اند، به نگهداری از گونه های Hippocampus فکر کرده اند. با اینحال، بدون دانش در مورد نیازهای آنها، نگهداری از آنها نمی تواند موفقیت آمیز باشد. بنابراین ما میخواهیم درباره نیازها و احتیاجات نگهداری از آنها در این مقاله صحبت کنیم.

 توصیف خانواده

تمام اعضای خانواده syngnathid یعنی اسبک های دریایی، پایپ فیش ها، اسبک های لوله ای و دراگون ها دارای یک بدن نیمه انعطاف پذیر و صفحات استخوانی زره مانند هستند. آنها هیچ گونه فلس، معده و یا دندانی ندارند. اکثر گونه ها دارای باله پشتی و باله های گردن هستند، در حالیکه برخی از گونه ها بطور کامل فاقد باله مقعدی می باشند. در گونه هایی که باله مقعدی دارند، باله معمولا" بخوبی توسعه نیافته و بنظر نمی رسد که به اندازه کافی برای کمک به حرکت جانور کارآمد باشد. بعضی گونه ها ممکن است که دارای باله های دمی باشند، در حالیکه گونه های دیگر فاقد آن هستند. باله پشتی و باله های دوم پشتی در تمام گونه های syngnathids وجود ندارد. یکی دیگر از فاکتورهای مورد اشاره در مورد syngnathid ها، عادات تولید مثل آنها است: در تمام گونه ها این جنس نر است که باردار می شود و تخم ها را طی دوره انکوباسیون حمل می کنند. اسبک های دریایی بهمراه پایپ فیش ها، اژدهاهای دریایی و اسبک های لوله ای در خانواده syngnathidae قرار می گیرند. آنها با هم چهار زیر خانواده syngnathidae را تشکیل می دهند. Solegnathinae، اولین زیر مجموعه ای است که به ندرت در آکواریوم های خانگی دیده می شوند، آنها شامل اژدهاهای دریایی، اسبک های لوله ای و پایپ فیش ها می شوند. Syngnathinae شایع ترین جنس در آکواریوم های خانگی هستند که عمدتا" از پایپ فیش ها تشکیل می شود. و در نهایت، تمامی اسبک های دریایی در زیر گروه خانواده Hippocampinae طبقه بندی گردیده اند.

Subfamilies of Syngnathidae:

Doryrhamphinae

Hippocampinae

Syngnathinae

Solegnathinae

 Subfamilies of Syngnathidae: Doryrhamphinae Hippocampinae Syngnathinae Solegnathinae Hippocampinae شامل ده گونه اختصاص یافته به چهار جنس Amphelikturus، Acentronura، ldiotropiscis و Hippocampus می شود. اسبک های دریایی به Hippocampus تعلق دارند و اسبک های دریایی کوتوله ( seahorses pygmy ) در سه جنس قبلی جای میگیرند. همانطور که از نام آنها پیداست، تمام گونه های پیگمی بسیار کوچک هستند و بلندی قامت آنها کمتر از دو اینچ است. یک آزمایش ساده که اسبک های دریایی را از اسبک های دریایی پیگمی متمایز می کند است که اسبک های دریایی پیگمی بصورت افقی شنا می کنند، در حالیکه اسبک های دریایی Hippocampus بصورت عمودی شنا می کنند. در سال 1810، Rafinesque اولین کسی بود که جنس Hippocampus را رسما" توصیف کرد. در همان سال H.Erectus، اولین گونه ای بود که توسط perry توصیف شد. تقریبا" 200 سال پس از آن، ماهی شناسان همچنان گونه های دیگری را بدون نامگذاری گونه ها، نژاد و تیره و یا حتی گروه، به Hippocampus ها می افزایند. علی رغم موافقت بر روی یک جنس، به نظر نمی رسد کسی بتواند بر تعداد گونه ها توافق کند. Whitly و Allan در سال 1958 اعلام کردند که مجموع تعداد گونه ها بیش از 100 عدد است. Eschmeyer در سال (1998) 112 گونه را شناسایی کرد. با این حال، لوری و همکارانش در سال 1999 بطور رسمی فقط 32 گونه را شناسایی کردند. این تعداد به میزان قابل توجهی کم است. فقط یکسال بعد، یعنی در سال (2000، 2001) کایتر این رقم را به 60+ گونه نزدیک بهم تقسیم کرد، اما بطور رسمی فقط 54 گونه به رسمیت شناخته شد، و فقط 44 گونه از آنها نامگذاری شدند. نظر به این که کایتر جدیدترین نسخه را ارائه داده است، من آنها را در لیست زیر دنبال می کنم. علاوه بر این، من جنس هایی را که شامل H.densie هستند و توسط Lourie و راندال در سال 2003 ارائه شدند ، 9 گونه ارائه شده توسط کایتر در سال 2001، H.queenslandicus ارائه شده توسط Horne در سال 2003 و گونه H.Colemani توسط Kuiter در سال 2001 را نیز اضافه کرده ام. نسخه تکمیلی لوری در حال حاضر در حال بازنگری است.

Syngnathidae

* Hippocampinae

• Amphelikturus

§ dendriticus

§sp. 1

• Acentronura

§ breviperula

§ gracilissima

§ mossambica

§ tentaculata

• Idiotropiscis

§ australe

§ larsonae

§ sp. 1

• Hippocampus

§ abdominalis

§ alatus

§ barbouri

§ bargibanti

§ biocellatus

§ bleekeri

§ breviceps

§ borboriensis

§ bamelopardalis

§ capensis

§ colemani

§ comes

§ coronatus

§ dahli

§ denise

§ erectus

§ elongatus

§ fuscus

§ grandiceps

§ guttulatus

§ hendriki

§ hippocampus

§ histrix

§ ingens

§ japonicus

§ jayakari

§ jugumus

§ kampylotrachelos

§ kelloggi

§ kuda

§ lichtensteinii

§ manadensis

§ minotaur

§ mohnikei

§ moluccensis

§ montebelloensis

§ multispinus

§ planifrons

§ polytaenia

§ procerus

§ queenslandicus

§ reidi

§ semispinosus

§ sindonis

§ sp. 4

§ sp. 6

§ sp. 7

§ sp. 8

§ sp. 9

§ sp. 10

§ spinosissimus

§ suezensis

§ taeniopterus

§ trimaculatus

§ tuberculatus

§ villosus

§ whitei

§ zebra

§ zosterae

توجه: Hippocampus sp.1 به Hendriki تغییر نام داده شده، H.sp2 به نام H.semispinosus تغییر نام پیدا کرده، H.sp3 به H.alatus تغییر نام پیدا کرده، H.sp5 توسط کایتر در سال 2001 به نام H.biocellatus نامگذاری شد.

دو گونه اضافه شده توسط غواصان عکس گرفته شده و مشاهده شده است، اما هنوز نام علمی برای آنها ثبت نشده و نامگذاری نشده اند. به احتمال زیاد این گونه ها در نسخه بعدی Lourie به طور کامل مستند خواهند شد. هر یک از گونه ها با اندازه حداکثری ثبت شده احتمالا کوچکتر از گونه Hippocampus denise که در حال حاضر کوچکترین Hippocampus ثبت شده می باشد، است.



اسبک های دریایی کوتوله که آب های کم عمق و مرجان های Nephtea را ترجیح می دهند، گونه های بالایی تنها در مناطق مرجانی جنوب جزیره walea، جزیره کوچکی در شرق سولاوسی یافت می شوند. دو گونه پایینی تنها در کنار مرجان های hydroid sertularia یافت می شوند. آنها در طول روز مخفی می شوند و در واقع در طول شب فعال هستند.

ماهی شناسان برای کمک به سر در گم نشدن در مورد گونه های نامگذاری شده، از ویژگی های آنها برای بیان تفاوت های آنها استفاده می کنند. آنها بجای ساختار فک/ف طول بینی را در نظر میگیرند. در حالیکه در مورد بسیاری از ماهی ها رنگ گونه ها اهمیت دارد، بلندی پیشانی در اسبک های دریایی تفاوت بین آنها را مشخص می کند. تعداد باله های پشتی و مقعدی در اسبک های دریایی اهمیت دارد، درست همانطور که این ویژگی ها در سایر ماهی ها نیز مهم است، علاوه بر این، ماهی شناسان همچنین از تعداد حلقه های موجود در تنه یا دم اسبک های دریایی نیز برای بیان تفاوت های آنها با یکدیگر استفاده می کنند. هر چند که دامنه ستون فقرات یا عدم آن اغلب برای کمک به تمایز گونه ها نسبت به یکدیگر استفاده می شود، به تازگی مشخص گردیده که برخی از گونه های جوان در عین حال که رشد می کنند ستون فقرات آنها صاف هستند.

 اسبک های دریایی در حیات وحش

تمامی دریاهای گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان محل زندگی اسبک های دریایی هستند. چند گونه از آنها در آب های معتدل استرالیا و نیوزیلند گسترش پیدا کرده اند، در حالیکه هیچ گونه ای از اسبک های دریایی در آب های سرد یافت نمی شود. با این وجود، دریاهای گرمتر تعداد گونه های بیشتری را نسبت به آبهای سرد شمال آتلانتیک یا جنوب استرالیا نشان می دهند. یک گونه هم به نام Hippocampus capensis، در آبهایی با شوری متفاوت یافت شده است. اسبک های دریایی، همانند تمامی syngnathids ، ماهی های مرموزی هستند و بسیار گستره آنها بسیار محدود است. آنها بیشتر در خلیج های کوچک و تالاب ها یافت می شوند تا در اطراف ریف ها. در مناطقی که در آن گونه های اسبک دریایی در آب های کم عمق بر روی صخره ها مشاهده می شوند، گونه ثانویه ای نیز احتمالا" در نزدیکی آن در آب های کمی عمیق تر زندگی می کنند. اسبک های دریایی گاهی تنها در چند فوتی آب ها دیده شده و از آنها عکس گرفته شده و یا صید شده اند، و در مقابل یک گونه از آنها نیز به نام H.spinosissimus در عمق بیش از 200 فوت دیده شده است که این گونه جزو نادرترین گونه های این جنس شناخته می شود. برعکس آن، گونه H.histrix است که از ژاپن تا بالی و اکثر مناطق اندونزی، دریای سرخ، پاپوآ گینه نو و حتی در آب های هاوایی نیز یافت می شود، و این گونه را با گسترده ترین مناطق پراکنش ساخته است. با توجه به مکان زندگی آنها و سبک تولید مثلشان، این پراکنش گسترده قابل توجه است. هر چند که تحقیقات بیشتر در مورد این جنس ممکن است برخی از مناطق را نفی کند، زیرا ممکن است که گونه های نامشخص در لیست وجود داشته باشند، در نتیجه این موضوع توزیع جغرافیایی آنرا کاهش می دهد. در اغلب مواقع، یافتن یک اسبک دریایی به این معنی است که یک اسبک دریایی دیگر از جنس مخالف در نزدیکی آن وجود دارد. پیوند نر و مادگی آنها همیشه حفظ می شود، اسبک های دریایی در بین گونه های دریایی نادری هستند که تک همسر می باشد.





Hippocampus sindonis تنها در ژاپن یافت می شود. این گونه که بطور معمول به نام seahorse Dhiho نامیده می شود، این یکی از اعضای بسیار خوشرنگ در این جنس است.



 Hippocampus spinosissimus، یا اسبک دریایی خاردار. ااین اسبک تنها در غرب جزیره کومودو یافت می شود.



 اسبک دریایی Hippocampus elongates ساکن غرب استرالیاست که صادرات آن محدود می باشد. هر ساله حدود 250 عضو از این گونه صادر می شود.




اسبک دریایی Hippocampus Trimaculatus که نام H.takakurai برای آن در نظر گرفته شده.




اسبک دریایی Hippocampus whitei که همچنین به نام اسبک دریایی سفید نیز نامگذاری شده است. گونه جوان آن تقریبا" بین 60 تا 80 تخم آزاد می کند. کیسه تخم در جنس نر در سن سه ماهی ایجاد می شود و در سن شش ماهگی آماده جفتگیری می شوند.

 اسبک دریایی Hippocampus zebra بطور معمول به دلیل الگوی رنگی مشخصی که دارد به نام اسبک دریایی گورخری یا زبرا شناخته می شود.

اسبک دریایی Hippocampus zosterae به دلیل اندازه کوچکی که دارد به نام اسبک دریایی کوتوله شناخته می شود. جنس نر این اسبک می تواند بین 10 تا 50 تخم را حمل کند.

تولید مثل اسبک های دریایی تابع استراتژی خاص و منحصربفردی است. برخلاف بسیاری از موجودات دریایی، این جنس نر است که تخم ها را حمل می کند و وظیفه محافظت از آنها را بر عهده دارد. در اکثر گونه های Hippocampus کیسه تخم، بر روی قسمت شکمی- در اطراف معده- قرار دارد . این کیسه، که معمولا" در نرها در سنین چهار تا شش ماهگی رشد می کند، ساده ترین راه برای تشخیص نر از ماده می باشد. کیسه تخم در گونه ی H.minotaur بر روی دم قرار دارد، در حالیکه گونه های H.denise و H.bargibanti هیچ کیسه ای ندارند، اما در عوض تنه خود استفاده می کنند. حرکات جفت گیری اسبک های دریایی جالب توجه است. آنها به مدت سه روز با یکدیگر به معاشقه می پردازند و پس از آنکه آمادگی خود را برای تخم ریزی به یکدیگر نشان دادند، جنس ماده تخم ها را به درون کیسه نر میریزد. در طی 21 روز یا شاید کمتر، بسته به نوع گونه و شرایط آب، نوزادان متولد می شوند. اسبک های دریایی بزرگسال و کوچک برای دفاع از خود در برابر شکارچیان از روشی یکسان استفاده می کنند. آنها از پوشش استخوانی خود بعنوان یک رزه دفاعی استفاده می کنند. همچنین آنها بوسیله استتار در مناطق هماهنگ با رنگ خود، از خود در برابر شکارچیان محافظت می کنند. دم اسبک های دریایی منحصربفرد است، آنها بوسیله دم خود قادرند چمن های دریایی و یا گرگانیاها یا شاخه های دیگر مرجانها را گرفته و خود را در آن مکان مستقر کنند. رژیم غذایی اسبک های دریایی عمدتا" از موجودات زنده تشکیل می شود. آنها بوسیله دهان کوچک و لوله مانند خود موجودات ریز دریایی را که اغلب شامل آمفی پادها و کوپادها می شوند، شکار کرده و می بلعند. اسبک های دریایی فاقد معده و دندان هستند و سیستم گوارش بسیار ناکارآمد دارند و این باعث می شود که آنها نیاز به مقادیر زیادی از غذا داشته باشند. ریخت شناسی اسبک های دریایی بسیار منحصربفرد است و به برخی توجهات نیاز دارد. توجه داشته باشید که ارتفاع این جانور با دم کشیده شده اندازه گیری می شود.
 اسبک های دریایی در آکواریوم های خانگی شاید بتوان گفت بزرگترین عامل تسهیل کننده موفقیت در نگهداری اسبک های دریایی در آکواریوم های خانگی، قرار دادن آنها در آکواریومی مناسب و هم تانکی های مناسب است. قرار دادن اسبک های دریایی در یک آکواریوم ریف با ماهی های پر جنب و جوش یا مرجان های نیش زن، به احتمال فراوان برای اسبک ها بسیار ناخوشایند خواهد بود. اسبک های دریایی باید در یک مخزن بدون حضور ماهی های تهاجمی، مرجان های نیش زن و یا بی مهرگان تحریک کننده قرار داده شوند. از قرار دادن شقایق ها و مرجان های سنگی پولیپ بزرگ (LPS) در آکواریوم اسبک های دریایی باید اجتناب شود، زیرا در صورتیکه اسبک دریایی با آنها تماس داشته باشد ممکن است توسط سلول های قدرتمند موجود در آنها دچار آسیب های جدی شود. این زخم ها ممکن است فاجعه آمیز باشند و در بعضی موارد نیز ممکن است که توسط شقایق های دریایی خورده شوند. خرچنگ های بزرگ می توانند در آکواریوم های خانگی براحتی اسبک های دریایی را شکار کنند. قبل از اینکه اسبک های دریایی را به آکواریوم مناسب معرفی کنید، لازم است که هر گونه خرچنگ را که در آکواریوم شما وجود دارند، حذف کنید. در زیر یک جدول سازگاری ارائه می شود تا بتوانیم با گونه های سازگار با اسبک ماهیان آشنا شویم. هر چند که بشدت توصیه می شود که آنها را در یک آکواریوم اختصاصی نگهداری کنید.

فرم ارسال نظر
  •  

دلفیران ، تحولی در صنعت آکواریوم